Bakış Açısı / utku varlık

  BESİM DALGIÇ 1416 sayılı kanun gereği Akademi’den 1973’e kadar 4 yıllık devlet bursuyla yurt dışına birçok sanatçı gönderilmişti. Utku Varlık da gidenlerden biriydi. Ancak o Paris’te kalmayı tercih etti. Yetmişli yılların başında Ömer Uluç’un da katıldığı ülkemizdeki resim sanatıyla ilgili bir toplantı sonrası Tarlabaşı’nda Hasır meyhanesinde Utku Varlık adını ilk kez Sezer Tansu’dan duymuştum. Resmiyle de sanırım 1978’de İstanbul’da açtığı sergide karşılaşmıştım. Utku Varlık, Hubble’dan önce kendi zihinsel evrenini resimleyen bir ressam. Zaten değineceğim kitabındaki ‘Düşün Uç Noktası’ denemesinde de “Hubble teleskobu son olarak tespit edebileceği en uzak galaksilerin Büyük Patlama’dan hemen sonra doğan en yaşlı fotoğrafını çektiğinde, bu olağanüstü görsel, bilim insanları dışında kimseyi ilgilendirmedi” yazdığı gibi kendisi de bu düşünceyi doğrular nitelikte. Onun renk ile ışık ağırlıklı resimleri Tarkovski’nin ‘Nostalji’ filmini de hatırlatıyor. Zaman zaman Utku Varlık’ın resi...

            90 yılları, yine bir kaç gün için İstanbul’dayım, bir sabah Doğan Paksoy’ya uğradım, o yıllar Teşvikiye Sanat Galerisi, Abdi İpekçi caddesinin sonunda eski Maçka otelinin arkasındaydı. Doğan’la her zaman olduğu gibi şakalaşıyoruz, kitaplarla çevrili bürosunda. Bir süre sonra içeriye genç biri  bize çay getirdi, hafif bir çene sakal onu anonimden farklaştırıyordu, Doğan onu bana tanıttı: - arkadaş Levent Çalıkoğlu, Sanat Tarihi okuyor ve yakında dergiye yazı yazacak - GençSanat - onu teşvik ediyorum. Ben bu hızlı tanıştırmada soyadını tam duymamıştım, yalnız Çalık kalmıştı aklımda: - ŞADİ ÇALIK’LA BİR YAKINLIĞINIZ VAR MI? Soruma yanıtı hep aklımda kaldı: - NERDE BİZDE O ŞANS UTKU BEY! Şimdi İstanbul'da o yıllar Ankara'da bir galerici hanım Levent Çalıkoğlu'nun Ankara'da Sanat Tarihi okuduğu yıllarda da buna benzer bir yaşantısı olmuş; bunlar belki Dostoievski'yen bir yaşamın sonuçta kıyıya vuran, zamanla oluşan bir karakterin oluşumunda...